La tortue rouge - Kırmızı Kaplumbağa (2016)

Her şey çok ince düşünülmüş, tasarlanmış ve hikayesine, diline çok uyumlu bir tarzda görselleştirilmiş. Yaşama dair çok yalın ve etkileyici bir anlatım. Bir sözü olan, arkasındaki felsefeyi hayal gücü ile başarılı bir şekilde birleştirebilmiş, abartısız ve doğru kullanılmış metaforlarla sizi düşündüren, duygulandıran bir yapım. Bitince bir kadeh içki koyup, bir sigara yakıp, derin düşünceler içinde kaybolma isteği uyandıran filmlerden :)

Hayatım boyunca izlediğim onlarca çizgifilm yada animasyonlardan diyelim ve denk geldiğim pek çok hikayeden, çok daha duygusal, insanın içine dokunan bir film. Bu sebepten dolayı benim için yeri farklı, film yorumuma gelirsekte insanın doğayla etkileşimde bulunmasını farklı bi boyutta konu alan bi hikayesi var gayet basit bir konu olabilir izlerkende basit olduğunu düşünerek izleyen biriyseniz zevk alacağınızı yada filme değer yükleyeceğinizi, anlamlandıracağınızı düşünmüyorum. Çizimler, renkler ve filmin genel atmosferi, normal dünyada güneşin battığı yada doğduğu anlardaki atmosfer gibi biraz sihirli bi tona sahip. Duygusal iseniz ve film detayları konusunda büyük takıntılara sahip değilseniz çokça zevk alarak ve duyguya girerek izleyeceğiniz, bazı kitapları okurkenki o hikayeye dahil olduğumuz halleri yaşayacağınız, bazı sahnelerde boğazınızın düğümleceği, gözyaşlarınızı tutamayacağınız bir film. Diyalogların olmayışı büyük bir eksiklikmiş gibi düşünülsede bence bazen dinlemekten yada konuşmaktan çok, o durumu benimseyip hissedip gözlemleyip anlamak ve anlam yüklemek noktasında bir olmamız gerektiğini düşünüyorum ayrıca diyolog olmayışı izlerken sıkılmanıza sebep olmuyor buda önemli bir nokta tabi. Genel düşüncem ise bazı filmler sadece izlenilir, bazılarıysa hissetmek için vardır ve bu filmde hissetmek için izlenecek filmler kategorisinde olan çok az filmden sadece biri. İzlenecekler listenizden izlenen listesine almanızı şiddetle tavsiye ediyorum. Puanım 9.6

Kaynağını hayal gücünden alan bir sanat dalı olan Sinemada salt mantık arayan kişilere itibar etmeyin. Gereksiz yorumlara takılmayın. İnsanın yüreğine dokunan bir animasyondu. Duygular öyle iyi aktarılıyordu ki bir tane bile replik olmamasına rağmen her şeyi anlayabiliyorsunuz. Belki de bu kadar yoğun hissetmemizi sağlayan şey kelimelerin olmayışıdır, kelimelerin duyguları çerçeveleyen bir niteliği var çünkü. Lafı uzatmayayım, vakit kaybetmeden izleyin.

Aslında filmin felsefesini tam olarak kavradığım söylenemez.Filmin üstünde düşünmeyi seven insanlardan değilimdir.Eğlenmek için izlerim.Film açıkcası güzel bir dramdı.Değişik bir üslup ile yalnızlığı anlatmış.Hiç konuşma olmasa da izlerken filme dalıp gitmişim.Sonları bir hayli duygulandırdı ve kadının kaplumbağaya dönüşüp gitmesine (oradaki mantığı/felsefeyi anlamasam da) bir hayli üzüldüm.Son sahne benim için çok dokunaklıydı.Tekrar söylüyorum filmi felsefi ya da edebi şekilde değerlendirmiyorum sadece izlerken nasıl hissettirdiğini yazıyorum.Konuşmasız olsa da güzel bir yapımdı benim için.Duygulandırdı.

Animasyon/Anime sevmem ve Stüdio Ghibli işi olması nedeniyle el attığım bir film oldu. Çizimler gayet yerinde. Ama şu "ıssız adada mahsur kalma" olayı artık bayatladı. Hep sinema olarak kullanılan bu mevzuya bu kez animasyon olarak el atmış Fransız/Japon arkadaşlar. Güzel birşey olmuş mu? Evet ama izleyiciyi fazlaca felsefe ve düşünceye sevk eden bir yapım olmuş. Düşünmekten çizim detaylarına vakit kalmıyor nerdeyse... Usta işi çizimlerde Japon ustalığı kokuyor, onu da belirtmek lazım. Filmin sonu da tahmin ettiğim gibi oldu. Film derinlemesine bişeyler barındırdığı hissiyatı verse de, izledikçe filmin "Kült" sona doğru gittiğini ve sonucunun az çok tahmin edeceğiniz şekilde şekilleneceğini görebiliyorsunuz. Biraz festival filmi havası, biraz felsefe... Güzel çizimler hatrına 6/10...