Hrútar - İnatçılar (2015)

çok güzel bir kuzey sanat filmi arkadaşlar. abi kardeş arasındaki çekişme alt mesajlar aile içi dayanışma, yaşlıklık, yalnızlık doğa. saklı kalmış bir cevher bu film. çok yorum olmamasına üzüldüm.

İzlanda sinemasından sürpriz bir güzelliğe sahip, karanlık ile aydınlığın ustaca birleştirildiği bir çalışma. Yan yana evlerde yaşadıkları halde yıllardır birbiri ile hiç konuşmayan iki erkek kardeşin koşulların zorlaması ile bir araya gelmesinin bu hikâyesi ön planda bu “barışma”yı anlatır gibi görünse de, değişen dünyayı, kaybolan bir yaşam tarzını ve yetiştirdiği koyunlarına “aşık” köylülerin insanın doğa ile iç içe olduğunda nasıl doğal bir uyumu yakaladıklarını kanıtlayan hayatlarını da getiriyor karşımıza. Küçük bir mizahın da eşlik ettiği filmde, İzlandalı iki oyuncu Sigurður Sigurjónsson ve Theodór Júlíusson gerçekçi ve doğal oyunları ile oynadıkları iki kardeşin ruhuna girmeyi başarmışlar adeta. Hákonarson’un yazdığı senaryo yönetmenin sadece anlattığı hayatı çok iyi gözlediğini değil, o hayatı tüm olumlu ve olumsuz yanları ile benimsediğini de gösteriyor bize. 300 küsur bin nüfusu ile Avrupa’nın nüfus yoğunluğu en düşük ülkesi olan bu ada devletindeki geniş alanları ilginç bir biçimde kullanmış film ve dış mekanların boş, geniş ve soğuk görünümü ile iç mekanların dar ve kapalı görünümünü zıt konumlara yerleştirerek hikâyenin hem trajik hem umut dolu havasının sembolü yapmış adeta. İnsanı anlatan tüm hikâyeler gibi önemli ve bu hikâyesini gerçekçi ve çekici kılan tüm filmler gibi kesinlikle görülmesi gerekli bir çalışma. “Sevgi ve özlem ile sarılmak” temalı son sahnesi ise unutulacak gibi değil…

Duru ve gerçekçi bir yaklaşımla kotarılmış, İzlandanın uzak köşelerindeki iki kardeşin dargınlığı çerçevesinde işlenmiş güzel bir yapım. Filmin tamamını hiç sıkılmadan izledim ama final sahnesinde bittim resmen. Hani derler ya "Aç olan aşa düşer - Akıldır başa düşer - Kardaşın müşkül işi - Gene kardaşa düşer..." Tam da, izlemeye değer bu filmi özetliyor. Mutlaka izleyin derim. İyi seyirler.

Ağrı ilerleyen ama sıkmayan bir filmdi benim için. Konusu oldukça değişik ve başrol deki kardeşlerin performansı güzeldi. Hayvanlarla olan iletişimde izlenmeye değer. İyi seyirler.

"Bu film için İzlanda’nın en ücra köşelerinden birini seçen yönetmen karşımıza harika bir dram filmiyle çıkıyor ve bu dram filmiyle ‘2015 Cannes Film Festivali’nde Belirli Bir Bakış Ödülü’ne layık görüldü ve İzlanda’nın Oscar adayı seçildi." denilse de, filim çok sade ve yalın olduğundan ben pek tad alamadım. Sürprizbozan: Gösterİki kardeşin inatçılığının kırılması ise finalde nihayete eriyor...