Barbara Baxley

Christopher Gill, kurbanlarını kandırmak ve boğmak için çeşitli kılıklara giren psikotik bir katildir. Moe Brummel, bekar ve tacize uğramış bir New York polis dedektifidir ve kendisini boğan kişiden telefon çağrıları almaya başlar ve bunun sonucunda tuhaf bir ittifak kurar. Kate Palmer, boğazını sıkan kişinin ölü komşusunun dairesinden çıkışına tanık olan ve gözünü dedektife diken hareketli, havalı bir tur rehberidir. Moe'nun yanında kalan annesi, oğlunun ağabeyi gibi başarılı bir Yahudi doktor olmasını diliyor.

Joan Tewkesbury’nin senaryosu, geri planda, asıl konuyla bağlantı kurmak derdinde olmadan politik bir hikâye atıveriyor ortaya, böylece Vietnam Savaşı’nda atılan yanlış adımların ve yozlaşmış Nixon hükümetinin gölgesindeki Amerika’nın kendisini yeniden keşfettiği süreçteki tekinsiz atmosferi solumamızı sağlıyor. Film, politik mevzunun gelişimi içinde, “Country Müziği ve Western” manzarasına en iyi bakışı sunuyor ve 1970’lerin, Amerika metaforunu bitirip tüketen son filmi olduğunu kanıtlıyor. Yayılıp giden, dağınık, benzersiz bir tarzda çekilen, öyküselliği olmayan film, müzisyenler, menejerler, politikacılar, reklamcılar ve müzikseverlerden oluşan 24 karakterin, Nashville’deki koşuşturmacalı beş gün boyunca yapıp ettiklerini enfes bir tarzda gözlüyor.