Şahika Tekand

Türkiye sinemasında kuir arzuya nasıl yer verildiğini ve uygulanan sansürü gözler önüne seriyor. Atıf Yılmaz’ın 1985 yapımı “Dul Bir Kadın” ve 1987 tarihli “Kadının Adı Yok” filmleri ile Yavuz Özkan’ın 1992’de çektiği “İki Kadın” filminin incelendiği belgeselde, bu üç filmin kuir’i konu edinen örneklerinden mi yoksa utangaç bir örnek mi olduğu sorusu tartışılıyor. Belgeselde ayrıca 1980’lerdeki kadın filmlerindeki karakterler arasındaki ilişkinin nasıl ele alındığı inceleniyor.

Eda (Şahika Tekand) bir resim galerisinin sahibidir. Popüler bir şair olan eşi İdris (Levent Özdilek) sanat danışmanıdır. Bu entelektüel çift, Eda'nın özellikle cinsel hayatında entelektüel olarak uyum içinde yaşar. Çünkü İdris alkolik ve iktidarsız. Kocası iş için Paris'e gittiğinde Eda, alkolün de etkisiyle gece arkadaşlarından arkadaşı Erdal (Mahir Günşıray) ile yatar. Bu ilişki yavaş yavaş şehvetli bir tutkuya dönüşüyor

İşinden ve kocasından ayrılan Işık yorgun düşmüştür. Bir arkadaşının yazlıktaki evine gider. Bir süre burada kendi kendiyle bir iç hesaplaşması başlar. Çocukluğu ve babasının üzerindeki etkileri, bu etkiler sonucu erkeklerle olan ilişkisini düşünür. Sonra da tüm bunları yazmaya başlar. Yanlış bir evlilik yüzünden mutluluğu dışarıdaki ilişkilerde arayıp yalnızlığından kurtulmak için geçirdiği bunalımlardan sonra genç kadın, nasıl ayakta kalacaktır? Bu düşünceler içinde bir çıkış yolu ararken, ev sahibinin çevirmen arkadaşı Orhan yazlığa gelir ve yanlışlıkla Işıkın yazdıklarını okur. Böylece aralarında bir dostluk kurulur.