Servin Zabetian

Seti müziği ve şarkı söylemeyi çok seviyor ve sesinin duyulmasını arzuluyor. Ancak İran'da kadınların halka açık alanda gösteri yapması kanunen yasak olduğundan genç kız kendi kişisel protestosunu düzenlemeye karar verir. Sokak onun sahnesi haline gelir ve rastgele yoldan geçenler onun coşkulu izleyicileri haline gelir. Yıldızı yükselir ve Seti, kendi kuşağının, yani artık acımasız siyasi baskı altında yaşamayı reddeden gençlerin idolü haline gelir.

Günümüz İran'ındaki yaşamın sıradan saçmalıklarına hicivli bir yaklaşım olan bu dokuz hikaye, otoriter yönetim altında kalmanın daha hafif yanını aydınlatıyor. Yeni doğmuş bir bebeğe isim seçerken, ilkokuldan mezun olurken, ehliyet alırken, iş başvurusunda bulunurken veya bir film senaryosu için onay ararken, İran'da yaşıyorsanız Orwell'in söylemini akıcı bir şekilde konuşsanız iyi olur. Doğumdan ölüme zorlu bir zaman çizelgesi boyunca ilerleyen her hikaye, tek bir dilekçe sahibinin, çift konuşma diliyle pratik yapan, çerçevenin hemen dışında gezinen bir otorite figürüyle müzakere ettiği statik bir kamera açısıyla çekiliyor.