Necmettin Çobanoğlu

Kocasını kaybettikten sonra yalnız kalmaktan korkan Sultan, çocuklarına hemen yeniden evlenmek istediğini söyler. Geleneksel bir zihniyete sahip olan oğlu Nevzat, babalarının ölümünden hemen sonra, küçük kasabalarında kabul edilemez olacağını savunarak buna karşı çıkar. Kızı Reyhan, annesinin isteklerine saygı duyar ancak kararının çok aceleci olduğunu düşünür. Sultan, itirazlarına rağmen kararlılığını sürdürür. Yeni bir koca ararken, toplumsal beklentilere meydan okuyarak iş dünyasına da atılır. Evini pansiyona çevirir, pazar tezgahı açar ve erkek satıcılara meydan okur. Sultan'ın cesur eylemleri, bölgedeki diğer kadınları geleneksel rollerden kurtulmaya teşvik eder ve onları pansiyonda ve pazarda onunla birlikte çalışmaya yöneltir. Çabaları, daha fazla kadının kendi kimliklerini kazanmasıyla birlikte, kadın bağımsızlığı için bir hareket başlatır.

Yol, yarı açık cezaevinden bir haftalığına izine çıkmış beş mahkumun yol hikayesidir. Önce otobüs ve trenle süren yolculuk boyunca, ayrı ayrı beş mahkumun hayat hikayeleri ve yaşantılarından kesitler aracılığıyla, alabildiğine geniş ve ayrıntılı bir Türkiye panoraması çizer. Yoksul ve ezilmiş insanlar, feodal yapı feodal düşünce ve koşullar altında yaşamaktadır. Mahkumlardan Süleyman, Mevlüt, Ömer, Mehmed Salih ve Seyit Ali Fıtar'ın "yitik yaşamları"na tanıklık eder. Dolayısıyla, konusu mahkumlar aracılığıyla anlatılan hikayenin sunduğu panorama, asıl olarak, ülkenin "ortamın ve dışarısıyla çok büyük bir hapishane" olduğu gerçeğinin altını çizer.

Yabancılaşma, aşk, yalnızlık, çaresizlik üzerine bir film. Obsesiflik seviyesinde düzenli bir hayat süren, kendine ait bir dünya kurmuş ve dışarıya kendini tamamen kapatmış, tek başına yaşadığı her günü birbirinin aynı olan Zeynep, bir akşam arkadaşının doğum günü için gittiği barda otururken, bara gelen ve müziğe kendisini kaptırıp dans eden Ali adında bir gençle tanışır ve bu andan itibaren Zeynep'in hayatında beklenmedik değişiklikler olmaya başlar.