Stefania Sandrelli

Efsanevi bir baba... Dünyaca ünlü bir anne... Ve pek ünlü kızları Chiara... Bu film, işte onun hikâyesini anlatıyor. Chiara da oyuncu; tıpkı babası Marcello Mastroianni ve annesi Catherine Deneuve gibi. hiçbir şeyin gerçek gibi gelmediği bir yaz, Chiara babası gibi yaşamaya karar verir: Onun gibi giyinecek, onun gibi konuşacak, onun gibi nefes alacaktır. Chiara, büründüğü kimliği öyle benimser ki, etrafındakiler de bu taklide inanıp ona "Marcello" demeye başlar. Winter Boy / Liseli, On A Magical Night / Oda 212, Love Songs / Aşk Şarkıları gibi önceki çalışmalarında mizahla içtenlikli dramı kendine has bir ustalıkla harmanlayan Christophe Honoré kimlik, ailevi miras ve bir ikonun gölgesinde yaşamanın karmaşıklıklarını ve oyuncu olmanın cilvelerini inceliyor. Cannes’da dünya prömiyerini yapan Marcello Mio, gerçek oyuncuların kendilerini birer oyuncu olarak canlandırdıkları sıradışı bir sahte komedi-belgesel.

Gençlik ve Muhteşem Güzellik filmlerinin yönetmeni Paolo Sorrentino, doğduğu şehre yeni bir aşk mektubuyla geri dönüyor: içten ve sevecen Tanrının Eli (2021) filminin de geçtiği canlı, hareketli, bağıran, gülen, büyüleyen, göz alıcı Napoli. Prömiyerini Cannes’da yapan Parthenope, adını sonradan Napoli’nin tanrısı haline gelen efsanevi sirenden alıyor ve güzeller güzeli Parthenope’nin 1950’deki doğumundan günümüze, çalkantılı yaşam yolculuğunu anlatıyor. Kahramanlıkla değil ama özgür bir ruhla sarmalanmış, Napoli’ye ve aşkın bin bir yüzüne (gerçek, anlamsız ve tarifsiz aşklara) karşı amansız bir tutkuyla dolup taşan kadınsı bir destan.

İtalyan kırsalından gelen genç bir kadın, yıldız olmak için Roma'ya taşındıktan sonra işin karanlık tarafını deneyimliyor.