Vildan Atasever

2009 yılında Malatya’da yaşanan gerçek bir olaydan esinlenilen filmin senaryosunu yazan isim Serkan Öztürk. Yönetmenliğini Ayhan Özen’in yaptığı filmin başrollerinde Hasan Kaçan, Şebnem Sönmez ve Vildan Atasever rol alıyor. Çekimleri Muğla’nın Yatağan ilçesine bağlı Bozüyük köyünde yapılan filmde 28 Şubat sürecinde bir köyde yaşayan insanların televizyonda izleyip ülkede olan olaylardan endişelenmesi ve ineğin Atatürk büstünü kırmasıyla da “bizim de başımıza bir şey gelir mi” korkusunu yaşamasını anlatıyor.

Köylerinden zorla göç ettirilen bir ailenin dramatik öyküsü beyazperdeye taşınıyor. Süsen, ailesinin söylediklerini dinlemez ve onlara sırt çevirerek Yusuf ile evlenir. Fakat hiçbir şey hayal ettiği gibi değildir. Süsen, dağılmış bir ailenin kızıdır. Babası İzmir'e taşınmalarından itibaren evi terk eder, ağabeyi Zahit de eve uğramaz olur. Süsen etrafında gelişen olaylardan çok etkilenir ve yeni bir hayata başlamak için çocukluk aşkı Yusuf ile hayatını birleştirir. Ancak evlenmek onun için kurtuluş değildir. Zamanla artan sorumluluklar ve birlikte yaşamaya uyum sağlamada sorunlar yaşarlar. Yusuf, evlendikten sonra Süsen'in tanıyıp sevdiği adam olmaktan çok uzaklaşmıştır. Yine de beraber adım attıkları bu yeni hayata uyum sağlamak için birbirlerine ihtiyaçları vardır ve zorluklara birlikte karşı koymak zorundadırlar.

Bekir Uğur’a aşıktır. Uğur Zagor’u sevmektedir, Zagor ise suç işlemeyi.... Zagor hapisten çıkar. Boğucu bir yaz gecesi aksilikler birbirini takip edince mahallede cinayet işlenir. Aynı gece Uğur da kaybolur. Bu cinayet, o güne kadar genç ve zengin Cevat’ın koruması altında yaşayan Uğur’un genç ve güzel annesi, felçli babası ve küçük erkek kardeşi için zor ve karanlık günlerin habercisi olsa da, Uğur’a delicesine aşık olan Bekir’in kurtuluş umudu olur. Ailesinin bulduğu bir kızla evlenip, yeni bir yaşama başlar. Ama aylar sonra, Zagor’un İzmir’de iki polisi öldürüp yakalanması ve Uğur’un İstanbul’a dönmesiyle yeni bir umut belirince, bu acımasız aşkın peşinde yıllar yılı sürecek amansız bir takip başlar. Bekir, taşra pavyonlarında, üçüncü sınıf otel odalarında, esrar alemlerinde Uğur’un izini sürer. Vurulur geri dönmez. Kovulur gitmez. Aşağılanır, gururu kırılır aldırmaz. Uğur şehir şehir, hapishane hapishane Zagor’un ardından sürüklenmekte, Bekir de sadık, inatçı bir köpek gibi Uğur’un peşinde gitmektedir. Bir çift göz, edalı bir yüz uğruna herşey tükenip yok olurken, aşk avuçlara basılan sigaraların ateşiyle, acı ile, yoksukluk, gözyaşları ve kötülük ile büyür. Yuvalar yıkılır,çocuklar öksüz kalır ama masumiyet hiç yitirilmez.