Sencar Sağdıç

Kosmos mucizeler yaratan bir hırsızdır. Dağlardan taşlardan, ağlayarak ve sanki birilerinden kaçar gibi gelir bu zaman dışı sınır şehrine. Şehre girer girmez nehirde boğulan bir küçük çocuğu kurtarır ve mucize yaratan insan olarak hemen kabul görür şehirde. Kosmos sıradan birisi değildir. Kosmos’u hiç yemek yerken ya da uyurken görmeyiz. En büyük ihtiyacı çay, tek besini ise avuç avuç yediği kesme ya da toz şekerdir. Şaşırtıcı maharetlerinden birisi de yüksek yüksek ağaçlara büyük bir kolaylıkla tırmanıp, incecik dallarında bir kuş gibi oturabilmesidir. Kosmos herkesi irkilten bir isteğini açık sözlülükle belirtir: Aşk peşindedir.

İki zoolog, soyu tükenmiş olan Anadolu parsına dair bir iz bulabilmek için Anadolu’da bir yolculuğa çıkar. Veysel, halk arasında büyük bir mite dönüşmüş olan bu efsanevi varlığın vahşi bir hayvandan öte Anadolu’nun ve insanlarının kaybettiği ve halen aradıkları bir tarafı olduğuna inanır. Emre ise parsın kırk yıldır çekilememiş fotoğrafını çekebilmenin peşindedir. Yerleştirdikleri foto-kapanlar gece bir görüntü yakalar. Ama çektikleri karanlık fotoğrafın parsa ait olduğunu kanıtlayamazlar. Görüştükleri yetkililerin makam odalarında karşılarına çıkan pars tahnitleri ise iki arkadaşı şaşırtır, tedirgin eder... Veysel’in Hacıbektaş bozkırında Emre ile paylaştığı sırrı her ikisini de değiştirir. Olmayan bir şeyi aramak onları da mı yok edecektir?

Küçük kızı ve annesi ile hayata tutunan Zeynep; bu büyük Evren’de ne kadar yer kaplar? İşsizlikle dolu bir şehirdeki insanlar, yaşadıkları sorunlar ve hayatları; uçuşan sayısız parçacıklar gibi küçücük müdür? Zerre, kızı ve annesi ile küçük bir evde yaşayan Zeynep‘in haksız yere işten atılmasıyla, üç kişilik bir ailenin hayatta kalmak için verdiği zorlu mücadeleyi anlatıyor. Sıradan bir iş bulmanın dahi imkânsız olduğu şehirde Zeynep, ev sahibi Kudret’in borcunu ödemesi için yaptığı baskıların da etkisiyle, şehir dışında bulduğu bir işi kabul eder ve yola çıkar... Zerre; tek bir karakter üzerinden ilerleyen öykü yapısı, omuzda hareketli kamera kullanımı, gerçek işçilerden ve fabrika mekânlarından oluşan gerçekçi anlatım biçimi ile küçük bir insan öyküsü üzerinden “varoluşu” arıyor.

Üst orta sınıfa mensup bir kadın olan Zuhal, iyi bir işe, hoş bir eve, uzun sürekli bir ilişkiye sahiptir. Zamanınu rutin koşuşturmalarıyla geçiren Zuhal'in hayatı, bir gece duyduğu kedi miyavlamasıyla değişir. Sesin apartmanın içinden geldiğini düşünen Zuhal, bu nedenle uzak durmayı tercih ettiği komşularıyal iletişim kurmak zorunda kalır. Ancak Zuhal dışında kimse sesin varlığına inanmaz.