Vincent Lacoste

Jackie ve Clotaire aynı lisede, aynı liman rıhtımlarının etrafında büyürler. Çalışıyor, randevu alıyor. Yolları kesişiyorlar ve çılgınca aşık olurlar. Hayat onları ayırmak için elinden geleni yapar, ancak aynı kalbin iki yarısı gibidir.

1956. Cezayir bir Fransız kolonisidir. Fernand ve Helene birbirlerine deli gibi aşıklar. Fernand, Cezayirlilerle birlikte bağımsızlık için savaşan bir aktivist. Helene, Fernand'ın hayatı için savaşıyor. Tarih onların kaderinin gidişatını geri dönülmez bir şekilde değiştirecektir.

Lucas is a 17-year-old gay teenager coping with the sudden and unexpected death of his father in an accident that may or may not have been suicide. He views his life as a wild animal in need of taming. Between a brother settled in Paris and a mother with whom he now lives alone, Lucas will have to fight to rediscover hope and love.

Başrolünde Oda 212, Hipokrat ve Sorry Angel filmlerinden tanıdığımız genç oyuncu Vincent Lacoste’un parladığı film, “büyüyememe” sancılarını ve endişesini dokunaklı bir mizahla, bıyık altından güldüren tatlı bir melankoliyle anlatıyor. Çocukluğunda oyuncu olarak büyük şöhret yakalayan duygusal mizaçlı Adrian, otuzlarına yaklaşırken hayatında her şeyin ters gitmeye başladığını fark eder: Kariyeri tepetaklak olmuştur, aşk hayatı berbattır, kalacak yeri olmadığı için ailesinin yanına sığınır, flört etme yeteneğini bile kaybetmiş gibidir. Gerçeklerle yüzleşmek yerine her şeyi şakaya vurup geçiştirmeyi tercih eden Adrian kaderini bile değiştireceğini düşündüğü büyük bir rol için seçmelere gitme şansını yakalar. Fransız yönetmen Antoine de Bary, Venedik Film Festivali’nde prömiyerini yapan bu ilk uzun metrajlı filminde hakiki dünyaya adım atmanın heyecan ve kaygılarını ele alıyor.

Ma Mere, Dans Paris, Les chansons d’amour gibi filmleriyle kendine özgü bir sinema dili yakalayan Christophe Honore’un Jacques Demy esintili müzikalleri ile küçücük tuhaf filmlerinin ardından yeniden form tutmuş şekilde aramıza döndüğü yeni filmi Sorry Angel, bizi AIDS’le mücadelenin doruk noktasında yaşandığı 1993 Fransa’sına götürüyor ve epey hüzünlü ancak ajitasyona prim vermeyen, son derece mağrur bir hikâye anlatıyor. Yazar kahramanımız Jacques ile onun Jane Campion’ın The Piano’sunun gösterildiği bir sinema salonunda tanıştığı genç flörtü Arthur ile aralarındaki tecrübe ve hayata bakış açısını paylaşımı üzerine kurulu romantik bir aksı takip ederken, özgürce yön değiştiren senaryo, Jacques’ın dışarıya gösterdiği yüzünün altındaki derin karanlığa iniş yaparak, ikinci yarısında derin bir depresyon ve yasın izini sürüyor. İlk bakışta alışılageldik bir hastalık romansı gibi görünen ama derinleştikçe kahramanlarının, genellikle böyle filmlerde kameraya yansımayan kırılganlıkları ve gerçek hayata doğrudan temas eden hallerini açık etmeyi seçen yaratıcı hikâye anlatımı Sorry Angel’ın en büyük meziyeti.

Benjamin büyük bir hekim olacaktır, bundan emindir. Fakat babasının çalıştığı serviste, doktor olarak yaşadığı ilk iş deneyimi beklediği gibi geçmez. İşin sorumluluğu çok ağırdır, babası hiç yanında değildir ve birlikte çalıştığı yabancı doktor kendisinden çok daha deneyimlidir. Bu staj, Benjamin'i kendi sınırlarıyla yüzleşmek ve yetişkinliğe geçiş yolculuğuna başlamak mecburiyetinde bırakacaktır.

Başrolünü festivale konuk gelen Stacy Martin’in Fransa’nın yükselen yıldızı Vicent Lacoste’la paylaştığı Amanda, ailede bir kaybın dengeleri nasıl değiştirdiğini son derece duygusal bir tonla ve Paris’i fon alarak anlatıyor. Filmin başkarakteri, hiçbir şeye bağlanmayı göze alamayan David, kız kardeşinin beklenmedik ölümüyle birlikte kendi acısını yüreğine gömerek yeğenine sahip çıkmak zorunda kalıyor. Screen dergisinin “Sempatik karakterleri ve duygusal finaliyle sakin, iyileştirici, son derece içten bir film” sözleriyle övdüğü Amanda, günümüz Fransız sinemasının genç yeteneklerinden Mikhaël Hers’in son filmi.